سوانح ايام سعادت فرجام لوى ئيل مطابق سنهء احدى و الف سال ششم جلوس همايون اعلى شاهى گشت طراوت فزا باز نسيم بهار * زنك ز دلها زدود صيقلى روزگار رايت نوروز گشت سايه فكن در جهان * شست ز ابر بهار صحن چمن از غبار نرگس بيمار گشت محو تماشاى گل * سوسن آزاده گشت شيفتهء زلف يار نوروز ميمنت مآل اينسال در روز شنبه سيم شهر جمادى الثانيه اتفاق افتاده چهار ساعت شب شنبه مذكور تخت نشين فلك چهارم از آرامگه دى بيرون خراميده بر مسند عز و شرف تمكن يافت اعنى شاهد بهار عالم آراى با هزاران برگ و نوا چهره نما گشته روشنى بخش فضاى روزگار گرديد سلطان كشور بهار جهت دفع صولت سپاه دى در تختگاه چمن لواى شوكت برافراخت باد بهارى صحن باغ را جهة جلوس خسرو رياحين از خس و خاشاك پرداخت حضرت اعلى جمجاه ستاره سپاه كه هميشه خاطر مباركش متوجه دفع معاندان و استرداد بلاد خراسان بود و تا جلوس همايون بر اورنك فرمان روائى ايران و تختگاه حضرت شاه جمجاه جنت مكان وقوع يافته شرف زيارت حضرت سلطان الاولياء و برهان الاصفياء قطب الحق و الحقيقه و الدين شيخ صفى قدس سره و مشايخ عظام كه اجداد و الا مقام آن حضرت‌اند در نيافته بود و تا غايت بجهة فترت آذربايجان و مخالفت روميان ادراك آن سعادت در عهدهء تعويق مانده بود . درين اوقات چون صورت مصالحه بر وجهى كه مرقوم گشت روى نمود فى الجمله خاطر از آن طرف اطمينان يافت و شوق طواف مراقد رفتن شاه عباس باردبيل به زيارت شيخ صفى و ساير مشايخ عظام مطهره مشايخ عظام در ضمير منير ازدياد پذيرفته از مقر سلطنت روز افزون بدان صوب در حركت آمده در خوشترين زمانى بدان آستان سدره نشان رسيده شرايط زيارت بتقديم رسانيدند و سكنهء آن عتبهء عليه را بصلات صدقات نوازش فرموده از ارواح مقدسه آن كاشفان دقايق ملكوتى استمداد همت فرموده عزم توجه خراسان فرمودند و چون شاهويردى خان ولد خليفه انصار حاكم قراجه داغ درين دو سه سال كه ولايت آذربايجان از پادشاه نافذ فرمان خالى بود لواى شوكت و اقتدار برافراخته باعمالى كه خلاف عقيدت و اخلاص بود پرداخت هنوز هواى خودسرى در دماغ داشت و قبل ازين بروميان نيز توسل جسته پسرش را نزد جعفر پاشا بتبريز فرستاده بود و تاج و هاج از سر برداشته اظهار متابعت روميه مينمود و بعد از آنكه مصالحه وقوع يافته سنور و سرحد تعيين يافت و الكاء قراجه داغ داخل سنور اينطرف شد مناسب اين بود كه شاهويردى خان كه ابا عن جد از صوفيان اين خاندان و مسالك طريق مستقيم يكجهتى اين سلسله عليه بود دامن عقيدت و اخلاص